O rasie
wkrótce

Rasa Szwajcaria , nr 61 d / 15 ix 1981

GŁOWA Głowa mocna jak całość tułowia, górna część mocna, szeroka, lekko wysklepiona, łagodnymi zaokrągleniami z boku łączy się z policzkami, które są wysokie i silnie rozwinięte.

Kość potyliczna umiarkowanie rozwinięta; łuk nadoczodołowy jest bardzo silnie rozwinięty, tworzy on z osią strzałkową głowy prawie kąt prosty.

Czaszka opada gwałtownie w stronę kufy. Kufa jest krótka, jej głębokość u nasady powinna być większa niż długość. Linia grzbietu nosa jest prosta (u niektórych psów może być wklęsła, ale nie wypukła)

Wargi górne są mocno rozwinięte, lekko obwisłe, łączą się z dolnym brzegiem tworząc łuk;

(wargi dolne nie powinny być obwisłe)

Uzębienie powinno być mocne i kompletne (powinno odpowiadać budowie głowy, wymagane rodzaje zgryzu to: nożycowy, cęgowy, lekki przodozgryz (gdy siekacze jeszcze się stykają).

WIERZCHOŁEK NOSA

Wierzchołek nosa jest bardzo mocny i szeroki, o nozdrzach dobrze rozwartych, wierzchołek nosa i wargi powinny być czarne.

USZY

Uszy są dość wysoko osadzone, średniej wielkości. U nasady małżowina jest silnie rozwinięta, przedni brzeg przylega ściśle do głowy, tylny, zwłaszcza gdy pies wykazuje napiętą uwagę, może być lekko odstający.

OCZY

Oczy są osadzone z przodu, umiarkowanie głęboko w oczodołach, średnich rozmiarów, ciemnobrązowe. Na ogół powieki dolne nie domykaj± się całkowicie i tworz± przy wewnętrznym kąciku oka kanciasty fałd. Wadliwe są zbyt obwisłe powieki, które odsłaniają okolicę ujścia kanałów łzowych.

SZYJA

Szyja jest wysoko osadzona, bardzo silna. Unosi się, kiedy pies jest czujny, w przeciwnym razie jest noszona poziomo lub lekko opuszczona. Połączenie głowy z karkiem jest zaznaczone bruzdą. Kark jest bardzo muskularny, wysklepiony na boki, podgardle jest dobrze zaznaczoe na poziomie gardła i szyi.

ŁOPATKI

Łopatki są ukośne i szerokie, bardzo umięśnione ,mocne.

KLATKA PIERSIOWA

Klatka piersiowa jest dobrze wysklepiona, umiarkowanie głęboka.

GRZBIET

Bardzo szeroki, idealnie prosty, aż do lędźwi. Od lędĽwi do zadu linia łagodnie się obniża i niewyczuwalnie zlewa z nasadą ogona.

ZAD

Zad jest dobrze rozwinięty, uda bardzo muskularne.

BRZUCH

Wyraźnie oddzielony od okolicy lędźwiowej, która jest bardzo mocna. Jest zaledwie umiarkowanie podciągnięty.

OGON

Nasada ogona jest szeroka i mocna. Ogon jest długi, ciężki , gdy pies jest odprężony zwisa prosto. Ogon jest obficie owłosiony, jednak włos jest umiarkowanie długi.

RAMIĘ

Mocne, dobrze umięśnione

KOŃCZYNY TYLNE

ŁAPY

Szerokie, umiarkowanie zwarte, o dość silnie wysklepionych palcach.

WŁOS

Włos jest półdługi, gładki lub lekko falisty (nie kręcony lub kosmaty). Często włos na grzbiecie, zwłaszcza w okolicy biodrowej, aż po zad jest nieco bardziej falisty

MAŚĆ

Umaszczenie białe w płowe łaty lub płoworude albo odwrotnie, kolor płowy dominuje nad biel±. Możliwy ciemny nalot. Pierś, łapy, czubek ogona, biała obwódka wokół kufy oraz obroża powinny być białe. Pożądana jest czarna maska sięgająca oczu oraz ciemne uszy.

WZROST

Wysokość w kłębie samca min.70 cm; suki - min.65 cm